×

Scherven brengen niet altijd geluk

Het is een dag als alle andere dagen bij een productiebedrijf van voedingsmiddelen als een consument contact opneemt: er zitten stukjes glas in het product dat hij gekocht heeft. De eerste vraag is: hoe heeft dit kunnen gebeuren? Al snel rijst het vermoeden dat er opzet in het spel is. De directie schakelt de bedrijfsrecherche van CED in om dit tot op de bodem uit te zoeken.

Glas in je eten: het is levensgevaarlijk. De directie nam deze zaak dan ook terecht hoog op. De voedselveiligheid was immers in het geding – en daarmee de continuïteit van het bedrijf. Los van de mogelijke financiële schade van dit incident, lag er ook nog een ander risico op de loer: reputatieschade. De kosten daarvan liggen vaak nog vele malen hoger. Snel handelen was dus het credo in deze zaak.

Snel in actie om schade te beperken

Jan Vermeer, teammanager bedrijfsrecherche bij CED, zat al snel bij het productiebedrijf aan tafel. De directie liet weten dat zij het vermoeden hadden dat één van hun medewerkers uit onvrede over de lopende reorganisatie het glas opzettelijk had toegevoegd. “Sabotage van bedrijfsprocessen, en zeker sabotage die tot serieuze gezondheidsrisico’s leidt, vraagt om adequate actie”, legt Jan Vermeer uit. “Daarom besloten we in goed overleg met de directie om heimelijk camera’s te plaatsen in de productieruimte.”

Keuzes maken

In deze zaak deed zich nog iets opmerkelijks voor: voorafgaande aan het onderzoek door CED werden er bloedsporen aangetroffen op etiketten. De vraag rees of de dader zich wellicht gesneden had aan het glas? Onmiddellijk kwam het idee bij de directie op om vingerafdrukken en DNA af te nemen bij alle medewerkers. Jan Vermeer: “Toch hebben we ervoor gekozen om dat niet te doen. Zo’n grootschalig onderzoek heeft namelijk een behoorlijke impact. Het creëert veel onrust onder de medewerkers, het raakt de onaantastbaarheid van het lichaam en persoonlijke levenssfeer van mensen. Ook het reputatierisico speelt hier een rol.”

Een gewaarschuwd mens telt voor twee!

“Na enkele weken hadden we ‘beet’: de dader sloeg opnieuw toe en dat stond netjes op beeld. Vervolgens hebben we de betreffende medewerker met de feiten en de camerabeelden geconfronteerd. De handelswijze van de medewerker leidde tot ontslag op staande voet. Nadat bekend was welke medewerker verantwoordelijk was voor de glasscherven in de producten, keerde de rust binnen het productiebedrijf en het vertrouwen in de medewerkers terug. Daarnaast heeft het onderzoek een preventieve werking gehad op de overige medewerkers: men voelt zich minder onaantastbaar.”